expand_moreexpand_lessexpand_moreexpand_less
|
 |
Arzu LeyalDikgazete.com |
Çocukken parkta tahterevalliye bindiğimizde yukarı çıkan tarafın kazandığını sanırdık. Ayaklarımız havaya değdiğinde içimizde...
Zarafet kendini savunmaz. Çünkü savunulacak bir alan açmaz; zaten işgal etmez. Bir odaya girdiğinde sesini yükseltmez, yer kaplamaz, iddia...
Galata Köprüsü’nde duruyorum; geçmek üzere olanların omuzlarından süzülen aceleyi, oltasını suya bırakmış bir adamın sabrını,...
Merabayın kızanım… Bu yazı, süs olsun diye yazılmadı. Sessiz kalan bir coğrafyanın neden hep sessiz kaldığını bir düşünelim diye...
Bir süredir şunu fark ediyorum: Yorgunluğumuzun kaynağı insanlar değil. Kimse kimseyi bu kadar bilinçli yormuyor. Yoruluyoruz ama sebebi çoğu...
Kendimi bilmek, çoğu zaman ne olduğumu anlamaktan çok ne olmadığımı fark ettiğim anlarda başlıyor. İnsan kendini, en çok anlatamadığı...
- Yüreğini daracık alanda bırakıp çok şey başarmışım sayma. Bunu birine değil, kendime söylüyorum bazen. Koşarken, yetişirken,...
Güne dem... Gündem dediğimiz şey, çoğu zaman bir kalabalığın aceleyle tuttuğu bir ajandadır. Her sayfası gürültüyle çevrilir;...
Yeterli olanı fark et Bazen insan, günün bir yerinde durup fark ediyor. Büyük bir aydınlanma anı gibi değil bu; daha çok mutfakta...
Küçük ama ağır Bazen insanı yerinden oynatan şeyler büyük olanlar değildir. Bir gürültü, bir kopuş, yüksek bir ses değil. Daha çok...
Meta, kalbe dokunan içeriklerden söz ederken, kalbin hangi yöne baktığını sessizce kontrol eder. Duyguyu sever ama duygunun derinleşmesini...
Aşk, beklemeyi bilen yüreklerde hâlâ nefes alır Aşk bir zamanlar böyleydi. Sözden önce duran, bakışta ağırlaşan, insanın içini...
Bugün hâlâ Mekke’yi yaşıyoruz. Gürültüsü çok, hakikati az bir çağdayız. Putlar değişti; taş değil artık, daha parlak, daha...
Neyi dinlemiyorsan, gürültü odur. Hayattaki her gürültü dışarıdan gelmez. Bazıları içeride başlar; ama kulak verilmedikçe sesini...
Sakin, sakin kalp kırmaz; gurur kırar. Sakinlik çoğu zaman yanlış okunur. İnsanlar onu suskunlukla, geri çekilmekle, hatta boyun eğmekle...
Son zamanlarda kelimeler de aceleci. Birine katlanamadığımızda “egolu” diyoruz. Canımızı acıtan bir cümleyi kurup arkasına “ iyiliğin...
Hayat bazen insanı tam omuz başlarından tutup hafifçe sarsar. Sanki “Buradayım, beni gör” der gibi… Zorluklar çoğaldığında, içimizde...
İnsanın içine bir sıkışma çöktüğünde çoğu zaman bunun bir son işareti olduğunu sanır. Oysa zorluk, bitişin değil, hakikatin kapıya...
İnsanın hayatında öyle insanlar olur ki, yıllardır yanımızdadırlar; aynı masaya oturur, aynı hatırayı paylaşır, aynı yağmurun...
Yakın olanın aceleye ihtiyacı yoktur. İnsan bazen bir kapıyı çalmayı erteler; ama kapı, içerideki ışığı hiç kısmadan bekler. Sanki...
Bir masa sıradan bir masa değildi; bir kadın orada sessizce çözüldü. Bir kadının içindeki telaş durduğunda dünya başka bir renge...
Küçükken görme engelli arkadaşımı anlayabilmek için evde gözlerimi kapatarak dolaşırdım; küçük parmaklar, dirsekler sehpa köşelerine...
Halıyı çek. Senin de ayaklarının altından zeminler kaydı. İpi kes. Senin de tutunduğun dallar koptu. Müziği duy. Tüm camları...
login
who are we?
contact us
qosheapp
