|
![]() |
![]() Adnan ÖzyalçınerEvrensel |
Karanlık bastırsa da karartamıyor geceyi. Sokakları, meydanları el ele, kol kola, omuz omuza dolduran kalabalıklarla büyüyerek aydınlanıyor....
Maviliğiyle Damların üstünden bakıldığında deniz görünmez. Gökyüzü ışıldadığında maviliğiyle belirir. Bahar gelince Dağ,...
Karanlığın ortasında bir ışık. Bir ışık daha. Birbiri ardına. Aydınlanıyor/aydınlanacak ortalık. Varmadan sabaha. Yaktığınız ateş...
Temizlendikçe kışın karı, çamuru, aydınlandıkça karanlığın önü, arkası, erken gelecek yazın güneşine yol açılır. Aç, açık,...
Acı çörekleniyor. Kat kat. Bitmeden biri öteki bastırıyor. Açlık, yokluk, şiddet, baskı, savaş. Tersine döndürmek için dünyayı....
Stop lambaları kırmızı top ışıklarıyla karanlığı doldurur. Farlar yürüyen geceyi uzatır. Ay doğar, yıldızlar çıkar. Kimseye...
Bir ileri, bir geri derken durduk kaldık orta yerde. Hedef tahtası olduk. Kurşunlar birbiri ardına. Siperi olmayan yerde. Ekmeğini kesiyorlar....
Dibe vurdukça alt katlar birer birer. Gökyüzünün derinliklerine yükseliyor onlar. Tanrıyla aşık atmaya. Susmak, düşüncesini kendine...
Yıllardır görüşmeyen iki yazar bir toplantıda karşılaştılar. Özlemle baktılar birbirlerine. İkisi de görülür biçimde yaşlanmıştı....
Yaşadığı sürece Şişli'de hiç oturmadı. Kentin arka mahallelerinde birinden ötekinde sürdü yaşamı. Ölünce son adresi Şişli’nin...
Nereden gelirsen gel, nereye gidersen git, istediğin yere varamıyorsun. Yaz var, kış yok. Kış var, yaz yok. Aydınlıksa hep aydınlık,...
Daha çok karanlıkta kalmaya ayarlı saatler. Geciktirmek için nasılsa aydınlanacak olan günü. Dünya mutluluk öyküleriyle bezendiğinde yaşam şiir...
Ne yağmur, ne kar, ne fırtına. Kararmazdı bile hava. Gökyüzü mavi bir tavan. Jetler yırtmadan, yakmadan füzeler alev alev. Kan akmadan....
Oda karanlık. Gün ışığını içeri almak için perdeleri sonuna kadar açtım. Aydınlansın diye masam. Yazılsın diye karanlık. Geceleri...
“Odayı dolaşılmaz hale koyan masadır” Üstünden atlasan olmaz. Odadan çıkarmaya kalksan çıkmaz. Çıksa zaten Salâh Birsel bu şiiri...
Attila İlhan, “Yağmur Kaçağı” şiirinde “Elimden tut yoksa düşeceğim” demiştir. Tut elimden, bırakma. Yol, bozuk, hava soğuk....
Yazarlar 50 yıldır söz ve yazı özgürlüğünün peşinde. Birliktelikle. Dokunulmasın diye, insan hak ve özgürlüklerine. Kesilmesin ağaçlar, yanmasın...
Dağ dağlığını, ağaç ağaçlığını unuttu. Yangınlarla, kuşlarsız. Yol oldu tarlalar. Her şey yalan dolan üstüne. Sustukça/susturuldukça insan,...
Yokuşu tırmanıyorsun, şarkı, türkü yayla havasında. Gök mavi, yıldızlar parlak. İndiğin yer yağmur çamur. Nereye gideceğini bilmeden. Soluk soluğa....
Önemli olan yaşamı özgürleştirmektir. Sanatsal, politik bakımdan gerekir bu. İnsanın insanca yaşaması. Fırça, boya, duvar. Ak zeminde bir...
Gecenin karanlığından sökülür gelir sabah. Yeni doğan bir çocuktur. Işıl ışıl. Ortalık aydınlanır. Hava tazelenir. Gökyüzü...
Duman tüttüğünde ne bir orman yangını, ne ateş altında bir yer gelecek aklına. Sisin dağıldığını düşüneceksin tüten dumanla. Sabah...
Sesini çıkar, şarkını söyle. Susmadığını, susmayacağını bilsinler. Bağır, bağırabildiğince sesini duysun herkes. Şarkın söylensin. Acıyı ne...
Savaş, kavga, çatışmanın sonu ölüm. Kar kış. Barış, kardeşliğin, birlikteliğin sonu dirim. Yaz bahar. İkisi de bize yabancı. Mevsimler...
Ne açlık ne yokluk. Ateş altında. Kaçış kaçış. Gündüzleri bombaların yakışı güneş yerine. Geceleri füzelerin çakışı ay ışığı yerine. Kadınların en...
İnsanlar bir orada, bir burada. Kaçış kaçış. Açlıktan, yoksulluktan, ölümden. Altında kalarak yarılan toprakların. Denizlerin ortasında açılan...
Gölgesi düşüyor, üstümüze öldürülenlerin. Yağlı, kara. Bulaşıyor. Bulaştırıyorlar. Öldürmeden. Öldürülmeden. Sararıp bir bir...
Nice şiirli yıllara, nice sevdalara, Barış olunca. El ele, kol kola, omuz omuza yürürüz yol boyunca. Dünya bizim olunca. Durmuyor/durdurulmuyor...
Rüzgar esmiyor. Üç yanı denizle çevrili bu kentin esen rüzgarlarını gökyüzünü tutmuş beton binalar engelliyor; örtük bir gökyüzü altında, denizin...
-Su nerede-İnek içti-İnek nerede-Dağa kaçtı-Dağ nerede-Yandı bitti kül oldu Durdukça zaman da durup eskir. Geriye sarar. Yürümeye...
Gepgeniş bir gökyüzünün altında tepeler boyunca yüzen bir kent, göz alabildiğine uzanan ortasında bir denizin. Kurşun kalemle yazıyorum. En...
Ne yelken, ne kürek bir sandaldasın. Akıntıyla sürüklenen. Dalgalı bir denizin ortasında kara görünmeyen. Güller açsın. Şakısın bülbüller. Ceset...
Sen gülersen ayna da güler. Sen ağlarsan ayna da ağlar. Sen konuşursan ayna da konuşur. Sen aynasın, ayna da sen. Ateş topuna döndü dünya. Yandıkça...
Dünya dönmüyor. Asılı oldukları yerden üstümüze sarkıyor. Güneşle birlikte. Savaş ateşinden beter bir yangınla yanıyoruz. Senin,...
Şimdiki zaman çabucak gelip geçer. Bir anda harcanıp gider her şey. Gelecek mutluluk getirir. Elimizde tutabildiklerimizi aktarabilirsek eğer....
Ne kalıyor bize sabahtan akşam olduğunda. Işığı yakmadıkça. Yanmadıkça ışıklar. Aradıklarımızı bulmaya. Gelecek sabaha kadar. Kalemini sivrilttikçe...