Anahtarı Kime Bırakacağız Şimdi?
Dört bir yanımızı sardı o dev zincir marketler. Işıl ışıl, kocaman ve bir o kadar da soğuk... Giriyorsun içeri, elinde plastik bir sepet. Ne bir "Hoş geldin" diyen var, ne halini hatırını soran. Kasadaki o ruhsuz "bip" sesleri arasında ödemeni yapıp çıkıyorsun sessizce.
Oysa eskiden bakkalımız vardı bizim.
"Yedek anahtarı sana bırakıyorum bakkal amca, çocuk okuldan gelince alır," diyebildiğimiz o güvenli limanlar... Şimdiyse yan komşumuzun adını bile bilmiyoruz, bırakın anahtar teslim etmeyi.
Şehir Bizi Yutarken Samimiyeti Nerede Kaybettik?
Sadece bakkal mı? Dert dinleyen o eski mahalle kuaförleri vardı mesela. Çaylar demlenir, memleket meseleleri........
