En kolay olan konuşmak, yorum yapmak ve eleştirmek, hele de karar alıcı olmadığımız, elimizi taşın altına koymamıza gerek olmayan durumlarda. Hiçbir sorumluluğum yokken sorumluluk taşıyan birini sözcüklerin şehveti içinde sınırsızca eleştirme şansım var örneğin. En parlak cümleleri kuruyor, en derinden nasıl yaralarımın peşine düşebiliyorum. Yerginin de alkışın da ölçüsüzleştiği zamanlar bu yaşadığımız. Yüz yüze bakmadan bir ekranın karşısında, bazen de sahte bir kimliğin ardına gizlenerek bir başkasını mat etme hamleleri yapabiliyoruz. Biz bağcıyı dövmekle meşgulken üzümler çürüyor. Sakatlanan bağcı daha da işlevsiz hale geliyor. Elde var bizim tribünlerden aldığımız alkış. Sorun ise daha da çözümsüz biçimde sırıtıyor bulunduğu yerden.

Bazı insanlar doğru şeyleri yanlış söylemek konusunda acayip maharetliler. Söylediklerine katılsak bile onu ifade etme biçimleri geriyor bizi. Bariz hatalar ve haksızlıklar karşısında tutuk davranılsın değil benim önerim, durumu nasıl değiştiririz, sorunu nasıl çözeriz, mağduru nasıl rahatlatırızın da stratejisi içinde hareket etmek. Öyle bir an geliyor ki nihilizm en güvenli sığınak oluyor kimileri için. Oh ne rahat, her şeyi eleştir dur oturduğun yerden. Çukurun dibindeyiz nasılsa ve sadece bizi oraya sokanlara lanet yağdırmak bütün yaptığımız.

Ortada bir sorun varsa onun çözümü için yaratıcı seçenekler üretmek........

© Yeni Düzen