Onlara ve tâbîlerine hazırlanan azaplardan dehşetle bahsedilir. Bediüzzaman münafıklar hakkında Kur’ân’ın “Ale'l-ekser münafıklar, ehl-i kitaptan oldukları için şeytânî bir zekâ sahipleri olup daha hilekâr, desiseci olurlar.” (İşâratü’l-İ’caz) diyerek bu ayetlerle onlar hakkında sözü uzatmanın yerinde olduğunu belirtir. Ayette “Onları gördüğün zaman kalıpları hoşuna gider, konuşurlarsa sözlerini dinlersin. Onlar sanki duvara dayanmış kütükler gibidir” diye vasfedilirler. (Münafikun Suresi: 4)

Bu yakışıklı ve gösterişli münafıklar Hz. Peygamber'in (asm) meclisine gelip, duvara dayanıp ve süslü kelimelerle konuşurlarmış. İşte ayette elbise giydirilmiş kütüklere benzetilen münafıklardan biri Peygamberimiz’e (asm) gelerek süslü parlak sözlerle konuştuğu, kalbinin Allah ve Resulü’ne muhabbetle dolu olduğunu söylediği, Peygamberimiz’in (asm) yanından ayrıldıktan sonra ise, müslümanlara ait ekili bir araziye uğrayıp mahsullerini ve hayvanları ateşe verdiği anlatılır. Bir iş başına geçtiğinde, yeryüzünde fesat çıkarmaya, ekinleri ve zürriyetleri helak etmeye koştuğu belirtilir. (Bakara Suresi: 205-207) Ehl-i kitaptan ve bahusus Yahudî asıllı olan münafıklar yeryüzünde fitne ve fesat çıkararak insanlara, mahsüllere ve zürriyetlere zarar vermeyi kendilerince bir nevi ibadet sayarak sinsice, bilerek ve kasten yapmaktadırlar.

Bunlar ayette mahsullerle temsil edilen insanların gıdalarına genetiği değiştirilmiş organizmalar GDO gibi zarar vermektedirler. Sahte lezzetlerle donatılan gıdaları kullanan nesiller çeşitli maddî hastalıklara sürüklenmektedirler. Diğer yandan........

© Yeni Asya