Bugün Bodrum mevsimini kapatarak İstanbul’a dönüyorum…

Her yaz sonu yaşadığım o duygu yine çöktü içime…

Derin bir “sayfiye hüznü”…

Bu hüznü ilk defa çocukluğumda, ekim ayında Çeşme’ye gittiğimde hissetmeye başlamıştım…

Boşalan plajlar, tenhalaşan kasabalar, terk edilmiş duygusu veren evler bana hep bir şeylerin kuşlar gibi uçup gitmekte olduğunu hatırlatır.

Üstelik yaz sonu, terk edilmiş yalnız kedilerin ve köpeklerin mevsimidir.

1973 yılında bir sayfiye filmi hayatıma girdi ve kaldı

Ama 1973 yılında seyrettiğim bir film, yaz sonu hüznüme siyasi bir boyutu da ağır bir angarya gibi yükledi.

Marco Leto’nun “La Villeggiatura” isimli filmiydi.

Türkçeye “Sayfiye” olarak çevirebilirsiniz.

Mussolini döneminde geçen bir filmdi.

Faşist rejime bağlılık yemini etmeyi reddettiği için bir adaya sürgün edilen Profesör Rossini’yi anlatıyordu.

Onu gözetleyen polis komiseri, baskı uygulamak yerine nezaket, ayrıcalıklar ve rahat bir yaşam sunarak direncini kırmaya çalışıyordu… Profesörün ailesiyle bir villada yaşayabilmesi, diğer siyasi sürgünlerle arasındaki mesafeyi de büyütüyordu…

O filmi ve sonunu 53 yıldır unutamıyorum

Film, iktidarın bir aydını konfor ve ayrıcalıklarla uzlaşmaya çekebileceği şüphesini içime sokuyordu.

Sürgünün tatile benzetilmesine yönelik ironik bir ismi vardı filmin.

İşte o yüzden sahiller boşalmaya başladığında içime bir “Villeggiatura hüznü” çöker.

Her yaz sonu bu filmi hatırlarım.

Bodrum’da yaz mevsimini Maça Kızı’nın arkasındaki Ayla kapattı

Bodrum’dan ayrılırken tanıdığım bir kadının ölüm haberi geldi.

O kadını daha önce yazmıştım ama bir yaza daha veda ederken, hayata veda eden bu kadını bir kere daha yazmak geldi içimden.

Çünkü onun hayatı da bir tür “Villeggiatura hikâyesi”…

Bu, dün kaybettiğimiz Ayla Emiroğlu’nun hikâyesi…

Yani artık bütün dünyanın tanıdığı “Maça Kızı” otelini ve plajını kuran kadının…

Dünkü ölüm ilanında onun için “Sahir Erozan’ın oğlu” diye yazıyordu.

Ama tanıyanlar için o, Ayla Emiroğlu’ydu…

Yani Sahir onun oğluydu aslında…

Maça Kızı, aynı burjuvazinin Türkbükü’nü parasız aydınlardan devralma olayıdır

Benim için Ayla’nın hikâyesi, Türkiye’nin ilk “Villeggiatura........

© T24