Müslümanların tarihinde savaşların en çok gerçekleştiği ayın Şehr-i Ramazan olduğunu söyleyebiliriz. Eski dönemlerde intikallerin piyade ve süvari olarak gerçekleştirilmesine, Hicaz topraklarının sıcak ve kavurucu çöllerine rağmen Müslümanların Ramazan ayında pek çok cepheye koştukları vakidir. Üstelik Ramazan’da gerçekleşen bu seferlerde susuzluk, en büyük zorlayıcı faktördür. Ancak bu olumsuzluklar Müslümanların Bedir Savaşı için yola çıkmasına mani olamamıştır.

Hurma İftariyelik midir? Birinci Umeyr’in Öyküsü

Hz. Peygamber dönemindeki seferlerde mücahitlerin yanında azık olarak, kuru hurma yaygın bir şekilde bulunurdu. Bunun nedeni, Medine’de hurma üretiminin çokluğu ve o günkü şartlarda bozulmayan ve insanı zinde tutan temel gıda maddesi olmasıydı. Temin edilebilirse nadir olarak da öğütüp ekmek yapmak amacıyla arpa ve buğday olurdu. Kendilerini konaklardaki su membaına ulaştıracak kadar su taşırlardı. Günümüzdeki ordular gibi mutfak hizmeti bulunmazdı. Her bir nefer, silahını şahsi olarak temin ettiği gibi tüketeceği yiyeceğini ya da bineğinin yemini bizzat satın alır ve seferde yanında getirirdi. Bu durumu betimleyen bir hadiseyi İbn Hibbân şöyle anlatmaktadır:

“Sonra Resulullah eliyle bir avuç dolusu kum aldı. Çardaktan çıktı ve Kureyş ordusuna yönelerek, “Yüzleri kararsın!” dedi. Sonra onu düşmana doğru üfürdü. Ardından da, “Yaşamam ve ölüm kararımı verecek olan Allah’a yemin ederim ki bugün sabrederek, mükâfatını Allah’tan bekleyerek, geri çekilmeksizin sürekli üzerine üzerine giderek kâfirlerle savaşan kişiyi Allah kesinlikle cennete koyacaktır” dedi. Seleme oğulları kabilesinden Umeyr b. el-Humâm elindeki hurmaları yiyordu. Bunun üzerine “Allah’ın elçisi! Söyle bana! Eğer geri çekilmeksizin sürekli üzerine üzerine giderek kâfirlerle savaşırken öldürülürsem mükâfatım ne olacak?” dedi. Resulullah, “Sana cennet verilecek” dediğinde Umeyr, elindeki hurmaları attı ve (düşmana doğru) ilerledi. Şehit oluncaya kadar savaştı.”

Umeyr, Ensar’dan olup savaşırken şehit düşen ilk kişidir. Müslümanlar Medine’ye hicret edince Hz. Peygamber, Umeyr ile Ubeyde b. el-Hâris’i (ö. 2/624) kardeş yapmıştı. Her ikisi de Bedir’de şehit düştü. Aynı olayın anlatıldığı farklı bir rivayete göre Hz. Peygamber, ordusuna hitap ederken, “Kalkın! Genişliği göklerin ve yerin enlemesi kadar olan Cennet’e koşun! (Hadîd 57/21)” deyince Umeyr, “Cennet bu kadar geniş mi gerçekten?” diye sordu. Hz. Peygamber’in “Evet” demesi üzerine, “Peh! Peh! İyiymiş” dedi. Hz. Peygamber, “Neden peh peh dedin ki?” diye sorunca, “Cennetlik olmayı umdum da ondan” dedi. Hz. Peygamber “sen cennet ehlindensin” deyince elindeki hurmalara bakıp kendi kendine şöyle dedi: “Vallahi şu hurmaları yiyinceye kadar hayatta........

© Milli Gazete