Yine, ‘selam duâsı’yla başlayalım bugünkü yazımıza;

‘Aşk olsun. Aşkınız cemâl olsun. Cemâliniz nûr olsun. Nûrunuz ayn olsun.’

Efendim geçen bıraktığımız yerde, uyanıkken uyur olan âriflerden bahsetmiştik. Bakalım bugünkü beyitlerimizde karşımıza ne çıkacak? Haydi başlayalım;

“Ey Allâh’ım! Bir işâretinle bütün ruhları yine ten tuzağına geri çekersin. Adâletinle hükmetsinler, âdil olsunlar diye.”

‘Adâleti ve doğruluğu gerçekleştirsinler diye, seslenmeye benzer bir duygu ve duyumla insanlar, uykudan uyandırılır. (İsrâfil’in sûra üflemesiyle) Uykudan uyanmak bir ikazla olur. Bu ikâzı, hem ‘uyan’ hem sorumlu ‘her sorumlu olduğu bir fiili yapsın, yapması gerekenleri düşünmeye başlasın’ şeklinde anlamalıdır. Adâlet ve doğruluk her şeyin hakkını vermek demektir. Yoksa gece ve gündüz bütün vaktini zikir ve ibâdete ayırıp diğer emredilmiş görevlerini ihmal etmek dînen ve aklen câiz değildir. Tıpkı bunun gibi gece ve gündüz ticâret, sanat, ziraatla meşgul olup da ibâdetleri terk etmek de geleceğini, âhiretini yıkmak olur. Bu da cehâlet demektir. Saadet orta yolda, dengeleri kurabilmekte, adâlette bulunur.’ (Abidin Paşa, Mesnevî Şerhi, Sadeleştiren Mehmet Said KARAÇORLU, İst, 2007, s.137)

“Sabah vaktinin nûru baş yukarı vurunca feleğin süslü kerkes kuşu (akbaba kuşu) kanat çırpar.”

Bu ifâdeden anlaşılan seher vaktinin nûru, güneşin aydınlık ışıkları tıpkı süslü akbabanın kanatları gibi ortalığı aydınlatır.

“Sabahları ayıran ve yaran Allah, İsrâfil gibi bütün ruhları uyku diyârından uyanıklığa getirir.”

Allah........

© Merhaba Haber