“Sibel Paşa” diye okuyuverdim Zürih doğumlu kadın sanatçı Sibylle Pasche’nin adını. Kadından paşa mı olurmuş, tam da benim gibi bir uydurukçu lazım böyle okumaya. Kadından sıradan asker bile olmaz, nerde kalmış ki paşa olsun, değil mi ama?  

İyi de Amerika ve Israil öyle düşünmüyor, kadınları da askere alıyorlar. Hadi onları boş verin, bizimki dahil kurtuluş savaşı veren bütün ülkelerin tarihi kadın çeteciler ile dopdolu değil mi?  İyi de bir tane bile paşalığa yükselen yok içlerinde. Niye? 

Mısır İmparatorluğu’nun kraliçesi, rakibi Roma İmparatorluk Ordusu’nun korkulu rüyası, Mısır’ın yenilmez ordusunun komutanı Kleopatra’yı bile orosp… indirgeyip kıkırdıyor ya anlı şanlı erkek takımı, niye dersiniz?

“Savaşın, şiddetin içinde olmak, kadınlık açısından naif kalıyor da ondan” dedinizse kadından şair olmaz dendiğini de hiç duymadınız demektir. Hadi askerlik sert geliyor diyelim, peki şairlik var oluşun en naif hali değil mi ki kadınlar şair bile olamıyormuş (!) malumlara göre.

Daha yeni bitirdiğim ilginç bir kitap var. Geçmiş zamanların Orta Avrupası’nda geçen bir roman. Henüz ilacı olmadığından vereme yakalananların hiç değilse ciğerleri temiz hava alsın diye dağlık bölgelerdeki sanatoryumlara gönderildikleri çağları anlatan bu romanda kalburüstü adamlar konuşup duruyor hemen her konuda. Hiçbir işe yaramadıkları o hasta günlerin vakit bolluğunda dünyanın bütün meselelerini masaya yatırıyorlar en bilmiş halleriyle. Genellikle anlaşamayıp ha bire tartışıyorlar ama üzerinde tereddütsüz anlaştıkları şey kadınların yetersizliği: 

“-Kadınların yaptıkları işleri bilinçli işler olarak ele alamayız. Kadın psikolojisi şunu kanıtlamıştır ki kadın hem nesne hem öznedir yani seçimlerinin yalnızca belirli bir kısmı bilinçlidir.

-Kadınlar doğaları gereği hain ve kaypaktır. Bulanıktır onlar. Söz konusu kadın olunca onda neye tutunacağını, neye güveneceğini bilemezsin. Bir yılan, bir ipek gibi kaygandırlar, onları elinde tutamazsın, avucundan kayıp giderler sonra da beceriksizliğine gülerler. 

-Karı, şeytan, kedi; bu üçü adamın başını yedi.

-Kadın evrimin daha düşük bir aşamasını temsil eder. Kadın evrimsel olarak uyuşuktur. Erkek çoktan ilerleyip yeni beceriler kazandığında, kadın eski yerinde kaldı ve gelişemedi. Bu yüzden kadınlar sosyal olarak engellidirler. Hiçbir şeyle kendi başlarına başa çıkamazlar ve her zaman erkeklere güvenmek zorundadırlar.

-Bir kadın genellikle sosyal bir parazittir. Ancak toplum için kontrol altında çalışabilir, örneğin bir anne olarak.

-Beğenelim ya da beğenmeyelim annelik bu........

© Medya Günlüğü