Yakın zamanda sosyal medya platformlarından birinde onlarca kez dinledim Wey Malîno stranını. Öyle bir takıntım var, bir şarkının değişik kişilerce seslendirildiği kayıtları izlemeyi severim. Bazen bir düğünde, bazen bir konserde veya bir arkadaş sohbetinde, bir şarkıyı yeniden yaratır birileri.

Leyla İşxan’ın sesinden ve ikonik klibinden biliyoruz bu stranı. Wey Malîno bir ağıt aslında. Aşk acısıyla harmanlanmış, bir arazi anlaşmazlığından dolayı nişanlısının ailesi tarafından yedi kardeşi öldürülen birinin yaktığı ağıt. Kayıp, öfke, çaresizlik ve sevdanın sarkacında söylenmiş. Turgut Uyar’ın dizesiyle “bütün mümkünlerin kıyısında” iken, imkansızın denizine gark olmanın talihsiz ve tarifsiz acısını anlatıyor bize.  

Wey Malîno, aynı zamanda Kürtlerin yüzyılları aşan toplumsal hafızasından bugüne kalan tortuları da hatırlatır. Bir arazi anlaşmazlığını adaletle çözecek kurumlardan ve mekanizmalardan yoksun bırakılmış bir dünyanın hikâyesidir bu. Öfkesini çoğu zaman kendine yönelten, yaralarını kendi içinde derinleştiren, en çok da kendisiyle barışmakta zorlanan bir toplumsal çaresizliğin çığlığıdır. Bu yüzden stran, yalnızca bir aşkın ya da bir ailenin yasını değil,........

© İlke TV