Saraçhane’deki öfke halleri çok geride kaldı.

Hatta Silivri önündeki destek tiyatroları da unutulmaya yüz tuttu.

Acaba Özgür Özel, Silivri’ye haftalık olağan ziyaretlerini sürdürüyor mu? Emin değilim.

Bir de, “Buraya yargılanmaya değil, sizi yargılamaya geldim.” kabadayılığı da yerini usul usul sessizliğe terk ediyor.

‘İmaj’ bir şeydir, lakin her şey değildir. Yavuz hırsızlık da bir yere kadardır. Sonrasında, hakikatin soğuk yüzüyle yüzleşmek kaçınılmazdır.

Bir yılı aşkın zamandır, “Bize siyasî operasyon yapılıyor. Bir sonraki dönem Cumhurbaşkanının önü kesiliyor.” tarzındaki uçuk iddialarla idare etti, Ekrem İmamoğlu’nun bozacıları.

Binlerce sayfalık iddianameye… Düzinelerce tanığa… MASAK raporlarına… Baz ve HTS kayıtlarına… Kamera görüntülerine… Banka dekontlarına…

Ve nihayet 76 itirafçıya rağmen, yavuz hırsız pişkinliği sınır tanımadı.

‘DOSTLUK’, CEZANIN KOKUSU GELENE KADAR

Mahkeme salonunda şovlar sergilendi. Kimi zaman ‘duruşma salonu küçük’ diye yaygara yapıldı. Salon büyütülünce de, “Duruşmayı dürbünle mi seyredeceğiz?” diye hadsizlik edildi.

Fakat… Kaçınılmaz son ufukta göründü. Tanıklarla ve itirafçılarla yüzleşme........

© Eurovizyon