Günümüzde, tüm dünyânın şahitliğinde Filistin’de bir soykırım işleniyor. 1948’den beri Filistin’de devam eden zulüm ve işgâl, dünya kamuoyunun görmezden gelmesi, Siyonizm tahakkümündeki medyanın algı operasyonları sebebiyle insanlık her türlü demokrasi ve insan hakları masalına rağmen güçlünün haklı olmasının vahametini seyrediyor.

Ancak bu yaşananlar ne günümüze ne de Filistin’e özel ve Filistin’le sınırlıdır. Avrupa’nın ipten kazıktan kurtulup dünyâyı “coğrafî keşifler” yalanıyla işgâl etmeye ve kolonileştirip sömürgeleştirmeye başlamasından beri benzer şeyler yaşanıyor. 

Kâşif kostümü giymiş deniz haydudu Kristof Kolomb’un Amerika’ya ayak basmasından hemen iki sene sonra, Avrupa dışındaki topraklar, 1494 yılında Papa 6. Alexsander tarafından İspanya ve Portekiz krallıkları arasında paylaştırılır. Tordesillas Anlaşması olarak bilinen bu paylaşımda Papa’nın amacı bu toprakların Hristiyanlaştırılmasıydı. Bugün Güney Amerika’da İspanyolca ve Portekizce konuşulmasının sebebi budur. Maalesef burayı işgâl eden Avrupalılar, girdikleri her yerde olduğu gibi bu toprakların gerçek sâhipleri olan insanları yok farz ettiler ve onların hem dillerini, hem kültürlerini hem de dinlerini yok ettiler.

Bu tâlihsizliği yaşayan milletlerden biri de günümüzde Güney Amerika’nın orta kesimlerinde, Şili ile Arjantin arasında kalan bölgenin insanları olan Mapuchelerdir. “Mapuche”, kendi dillerinde “toprağın insanları” anlamına gelmektedir. Şilili diktatör Pinochet tarafından büyük soykırıma ve kültür kıyımına uğrayan Mapuche halkının nüfûsu, İspanyol işgâlcilerden önce 2 milyon olduğu tahmin ediliyor. Günümüzdeki nüfûsları 1 milyon civârındadır. Bu sayının 300 bin kadarı Arjantin topraklarında yaşamaktadır. Toprakları ellerinden alındığı ve çalışmak için büyük şehirlere göç etmek zorunda bırakıldıkları için, nüfûsları azalırken dil ve kültür bilgileri de zayıflamıştır. Ancak özellikle son yıllarda güçlenen kültürel bilinç ile bu olumsuz durumlar........

© Yeni Birlik