Toprak, altın, petrol, silâh… Hepsi mutlaka bir bedel karşılığında verilmiştir. Bugün ise bambaşka bir şeyle karşı karşıyayız: “Akıl” dağıtılıyor. Hem de hızlı, sınırsız ve ücretsiz. Bu noktada durup düşünmek gerekmez mi?

Bediüzzaman Said Nursî, asrın en büyük hastalıklarını sayarken “aklını başkasının cebine koymayı” başa koyar. Risale-i Nur’un temel vurgularından biri şudur: İnsan, aklı, iradesi ve muhakemesiyle insandır. O hâlde milyarlarca dolarlık altyapılarla kurulan bir teknolojinin hiçbir karşılık beklemeden insanlığın önüne serilmesi, sadece teknik bir ilerleme olarak izah edilemez.

Meseleyi “teknoloji nimettir” kolaycılığıyla geçiştiremeyiz. Çünkü nimet, şükür ve mesuliyet ister. Sorumsuzca sunulan her güç, başka bir maksada işaret eder. Burada ilk tehlike şudur: Bugün yapay zekâyı kullanan milyonlar, farkında olmadan onu eğitmektedir. Yanlışını........

© Yeni Asya