İsrail 27 Ekim 2026’da sandık başına gidiyor.

İsrailliler teknik olarak başbakanı belirmese de seçim çoktan Netanyahu hakkında bir referanduma dönüştü.

Sandıkta 7 Ekim yenilgisi, Gazze savaşı, İsrailli rehinelerin akıbeti, ultra-Ortodoksların askerlikten muaf tutulması ve Netanyahu hükümetinin devlet kurumları üzerindeki baskısı oylanıyor gibi görünse de Amerikan desteğine yaslanan İsrail savaş düzenini bundan sonra kimin yöneteceği belirlenecek…

Seçimde Benjamin Netanyahu’nun Likud’u, eski başbakanlar Naftali Bennett ile Yair Lapid’in kurduğu Birlikte ittifakı, Avigdor Lieberman’ın Evimiz İsrail Partisi, Yair Golan liderliğindeki Demokratlar, Itamar Ben-Gvir’in Yahudi Gücü ve Bezalel Smotrich’in Dini Siyonizm Partisi yarışacak. Arap seçmeni ise Ra’am ile Hadash-Ta’al temsil edecek.

Anketlerde Netanyahu’nun karşısındaki en güçlü isim, eski Genelkurmay Başkanı Gadi Eisenkot.

Ülkenin kamu yayın kuruluşu Kan 11’in son anketine göre Eisenkot’un Yaşar Partisi 22, Likud 21 milletvekilliği kazanıyor görünüyor.

Peki İsrail’in Netanyahu’dan sonraki muhtemel başbakanı olarak gösterilen Gadi Eisenkot kim?

MİZRAHİ BİR AİLEDEN GELİYOR

Gadi Eisenkot, 19 Mayıs 1960’ta Fas’tan İsrail’e göç eden Yahudi bir ailenin dört çocuğundan biri olarak doğdu. Babası Marakeş, annesi Kazablanka kökenliydi. Eisenkot, İsrail’in siyasi ve ekonomik merkezlerinden uzakta, geleneksel bir Mizrahi aile içinde büyüdü.

‘Mizrahi’, İsrail’de ağırlıklı olarak Orta Doğu ve Kuzey Afrika ülkelerinden gelen Yahudiler için kullanılan bir tanım. Fas, Irak, Yemen, İran, Tunus, Cezayir, Libya, Mısır ve Suriye kökenli topluluklar bu geniş kimliğin içinde yer alıyor.

İsrail’in kuruluş yıllarında devletin siyasi, askeri, ekonomik ve kültürel kurumlarına büyük ölçüde Avrupa kökenli Aşkenaz Yahudiler hakimdi. Arap ve Müslüman ülkelerden gelen Mizrahiler ise çoğu zaman ülkenin merkezinden uzaktaki kalkınma kentlerine ve yoksul bölgelere yerleştirildi. Eğitim, konut, çalışma hayatı ve devlet görevlerinde uzun yıllar eşitsizlik yaşadılar.

Bu toplumsal ayrım siyasete de yansıdı. İsrail’i kuran İşçi Partisi geleneği, Mizrahi seçmenin önemli bir bölümü tarafından kendisini küçümseyen Aşkenaz seçkinlerin partisi olarak görülmeye başladı. Menachem Begin liderliğindeki Likud ise bu öfkeyi siyasi bir kimliğe dönüştürdü.

Likud’un 1977’de İşçi Partisi’nin uzun iktidarına son veren seçim zaferinde Mizrahi seçmen belirleyici rol oynadı. O tarihten sonra Likud, Aşkenaz devlet seçkinlerine karşı Mizrahi tepkinin de siyasi adresi haline geldi.

Netanyahu bu mirası yıllardır kullanıyor. Kendisi Aşkenaz kökenli olmasına rağmen Likud’un Mizrahi tabanıyla güçlü bir aidiyet ilişkisi kurdu. Merkez sol partileri Tel Avivli, seküler, varlıklı ve halka tepeden bakan bir seçkinler topluluğu olarak gösterdi. Kendisine yönelik eleştirileri de sık sık Likud seçmenine ve Mizrahilere yönelmiş saldırılar gibi sundu.

Eisenkot ise aynı seçmene Likud’dan ayrılmadan Netanyahu’dan ayrılabileceği hissini veriyor.

GOLANİ’DEN GENELKURMAY BAŞKANLIĞINA

Eisenkot 1978’de İsrail ordusuna katıldı. Askerlik hayatının büyük bölümünü Golani Tugayı’nda geçirdi.

1982’deki Birinci Lübnan Savaşı’nda bölük komutanıydı. Daha sonra Golani Tugayı Komutanlığı, Batı Şeria Tümeni Komutanlığı, Operasyonlar Direktörlüğü Başkanlığı ve Kuzey Komutanlığı gibi kritik görevlerde bulundu.

İkinci İntifada’nın son yıllarında Batı Şeria’daki İsrail birliklerini yönetti. 2006 Lübnan Savaşı’nın ardından Kuzey Komutanlığı’na getirildi. 2013’te Genelkurmay Başkan Yardımcısı, Şubat 2015’te Genelkurmay Başkanı oldu.

Dört yıl boyunca yürüttüğü bu görevden Ocak 2019’da ayrıldı. Tel Aviv Üniversitesi’nde tarih okuyan Eisenkot, Hayfa Üniversitesi’nde siyaset bilimi alanında lisansüstü eğitim gördü.

ABD Kara Harp Koleji’nden de mezun oldu.

DAHİYA DOKTRİNİNİN........

© OdaTV