Sen tebliğ peygamberiydin. Konuşurken her bir kelime sanki mübarek dudaklarından mücessem bir nur kütlesi olarak çıkar ve kalplere yerleşirdi. Tane tane konuşmalıydın ki; onları bize Ebu Hureyre’ler aynen aktarmalıydı. Sen de öyle yaptın. Aişe annemiz diyorlar, “Rasulallah tane tane konuşur, bir kimse saymaya kalksa sayar ve ezberlerdi. Yani peşi peşine alelacele hızlıca konuşmaz, huzuruna varanlar rahatça ezberleyebilirdi. Zaten o söz dudaklarından hak dışında başka söz çıkmayan, her sözü vahiy olan bir peygamber dudağından çıkıyordu.

Bu âlem, merhamette Senin gibisini görmedi. Merhamet ediniz ki size de merhamet edilsin buyururdun. Bize Rabbimizin yüz merhametinin sadece birini dünyaya hasredildiğini, geri kalan kısmının da ahirette müminlere özel kılınacağını Sen haber verdin. Hep kolaylaştırıp merhametle muamele ettin.

Kız çocukları ve kadınlar Senin onlara kıymet vererek yaptığın güzel davranışlarınla insan muamelesi gördüler. İtilip kakılan olmaktan ve ikinci sınıf muamelesi görmekten kurtuldular. Zulüm altında inleyen ağlayan kadınların gözyaşları senin merhamet elini uzatmanla son buldu. Müminlerin analarına karşı davranışın ümmete numune oldu. Kadınlar toprak altından, horlanmış bir vaziyetten iffet örtüsüne muhtereme olarak büründü. Toprakla yüzleri örtülen (gömülen) kadınlar, kız çocukları iffet örtüsüyle örtündü.

Çocuklara selam verir,........

© Milli Gazete