Almanya'da son dönemde yayımlanan güvenlik ve istihbarat raporları dikkatle incelendiğinde ilginç bir çelişki ortaya çıkıyor. Bir tarafta Türkiye'nin Avrupa güvenliği için vazgeçilmez bir ortak olduğu söyleniyor, diğer tarafta ise Türkiye giderek daha fazla "risk", "tehdit" veya "sorunlu aktör" kategorilerinin içine yerleştiriliyor. Bu yaklaşım, yalnızca güncel güvenlik tartışmalarıyla açıklanabilecek bir durum olmaktan çıkmış görünüyor.

Avrupa'nın son yıllarda karşı karşıya kaldığı jeopolitik tablo, İkinci Dünya Savaşı sonrasındaki güvenlik mimarisini ciddi biçimde sarstı. Rusya-Ukrayna savaşı, enerji krizleri, savunma harcamalarındaki artış ve ABD'nin Avrupa güvenliğine yönelik yaklaşımındaki değişim, kıtanın geleceğe ilişkin kaygılarını artırdı.

Özellikle Washington'un son yıllarda NATO içindeki yük paylaşımı konusundaki baskıları ve Avrupa'nın güvenlik sorumluluğunu daha fazla üstlenmesi gerektiğine yönelik söylemleri, Berlin ve Paris gibi başkentlerde yeni arayışlara yol açtı. Avrupa artık kendi savunma kapasitesini artırmak zorunda olduğunu biliyor.

Tam Bu Noktada Türkiye Faktörü Devreye Giriyor. Türkiye yalnızca NATO'nun en büyük ordularından birine sahip değil. Aynı zamanda son yirmi yılda savunma sanayiinde önemli bir dönüşüm gerçekleştirmiş, insansız sistemlerden elektronik harbe, füze teknolojilerinden hava savunma sistemlerine kadar........

© Milat