Rüşvetçiler için yoksulluk, susuzluk, çöp, çukur dert değil, yolsuzluk, çekilecek dert değil.

Bir yerde yolsuzluk varsa o yerin yöneticileri yolsuzdur; hak, hukuk, yol, yordam bilmezler.

Çünkü “Yollar yürümekle aşınmaz” şiarlarıdır.

“Cumhuriyetin kazanımları”nı korumak bahanesiyle yolsuzluk, yol olmuşsa yoldan çıkanları yola getirmek nasıl mümkün olacaktır?

Yolsuzluk getirisi yüksek aileleri, yolsuz olmakla suçlamak kimin haddinedir?

Rejimsel bir tehlike varsa ve düzeni korumak için yeni yollar keşfedilirse, halk bundan neden zarar görsün ki?

Her yol mubah değil midir?

Bundan dolayıdır ki yolsuzlar hep yolludur.

Rüşvet, hırsızlık ve arsızlık…

“Rüşveti veren de alan da mel’undur.”

Yolsuzluğu yol edinenler mel’undur…

“Yol düşkünlüğü” en utanılacak durumdur, Ehlibeyt Muhiplerince…

Yolsuzları baş tacı edenler de yol düşkünüdürler…

Yolsuzluk hiç bu kadar taraftar toplamamıştı. Arsızlıkta “onur yürüyüşçüleri” gibi hırsızlık da adeta övünç kaynağı olarak pazarlanıyor.

Müthiş bir algı planı uygulanmakta.

Hırsız,........

© Milat