Eylül ayında bir heyecan başlar.

Ülkemizde milyonlarca öğrenci okul sıralarını doldurur. Okula yeni başlayanların heyecanı, ara sınıftaki öğrencilerin heyecanı, ailelerin okul için ayırdıkları bütçeler, gezilen kırtasiyeler, alınacak kitap listeleri, çantalar, formalar… Tüm bunların piyasaya yansıması, hepsi bir başka fotoğraf sunar bize.

Bir de öğrencilerini bekleyen öğretmenlerin ve yöneticilerin hazırlıkları vardır. Burada da en çok yöneticiler yorulur. Yaz boyu gelecek dönemin hazırlıkları yapılır. Kimi yöneticiler rotasyona girmiş, yeni okuluna başlamıştır. Ayrı bir heyecan, ayrı bir hazırlık vardır.

Yeni başladığı okulda kendisini fark ettirebilmek için muhakkak bir şeyler yapmak isteyen müdür, ilk önce Okul Aile Birliğinin kasasını yoklar. Burası tam takır kuru bakırdır; fare düşse başını yarar cinsinden. Çevresini kullanmak ister, merkezî bütçeyi yoklar, Bakanlığa talepte bulunur.

Müdür sağına bakar, soluna bakar; sorup soruşturur. Önceki müdürden bilgiler alır. Okula destek olabilecek esnaf bulunur. Okul Aile Birliği devreye sokulmak istenir. Millî Eğitimden birileri aranır. Bir heyecan başlar.

Okulda bir takım onarım işleri vardır. Sıralar eskimiştir, sınıflardaki teknolojik altyapıda sorunlar vardır. Sıralar çizilmiştir, tahtalar bozulmuştur, duvarlar çizilmiştir, boyalar eskimiştir. Okulun sıhhi tesisatında ve elektrik işlerinde sorunlar vardır. Hepsi tespit edilir, üst mercilere bildirilir, raporlar tutulur, talepte bulunulur, destek aranır.

Tam bunlarla uğraşılırken okula yeni kaydolan öğrenciler gelir, veliler gelir. Kimisi nakil yaptırmak ister, kimisi nakil gelmek ister. Tüm bunların muhatabı okuldaki müdürdür,........

© Milat