Aile, okul, toplum ve resmî yetkililere büyük görevler düşmektedir. Saygının ve sevginin olmadığı bir toplumda asla huzur olamaz. Sadece ekonomik durumun iyi olması, müreffeh bir hayat için yeterli değildir.

Maalesef dün tranvayda ayakta durmakta zorlanan ve iki eliyle demirlere tutunan bir yaşlı beyefendinin hazin manzarasına şahid oldum. Oturan ve görmemezlikten gelen bir takım iyi terbiye almamış gençlerin yer vermediğini görünce müdahele ettim ve yaşlı adamı oturttum. Konuşamayan görgülü bu beyefendi, bana gözleriyle şükranlarını belirtiyordu. Bu yaşlılar, zarurî işlerini görmek veya ruh dünyalarını ve zihinlerini rahatlatmak için vasıtalara biniyorlar. Yaşlılar için sosyalleşmek çok önemlidir.

Burası, (Etme, bulma) dünyasıdır. Bugünün gençleri, yarının ihtiyarlarıdır. İhtiyara hürmet ederken, zengin fakir, iyi kötü ayırmamalıdır. Zengine zenginliği için hürmet edilmez. Malından dolayı zengini yüceltenin, fakirliğinden dolayı fakiri aşağılayanın lanete müstahak olduğunu bildirmişlerdir. (Şir’a Şerhi) Büyükler geldiği zaman, kalkarak karşılamak müstehabdır.

İmâm-ı A’zam hazretleri, talebesi İmâm-ı Ebû Yûsuf’a, “İlim sahiplerine hürmet et! Yaşlılara saygı, gençlere sevgi........

© Maraş Gündem