I merhamet dileniyorum gönlümdekilerini ziyan etmesin diye aklım ne zaman giysem acımak denen elbiseyi özgür bir elin ayasını öptüğüm gece korku nefesini tükettiğim olur şansım tüm gizemlerin içinde yalınayak tüm zamanların en kötü sarkacı gecedir bir evliya nefesidir ılık bir el yumuşaklığıdır dudaklarıma dokunan çiçek tortuları

söz versem mi olur karşıdayım ben, karşımdaki sen anlayışlı bir hakem kadar yanlı dört gözün anlattığı sessiz çığlığı acımak ne demekse sevmek de o geceden bir dostun tam da beden hizasında yakamozların buluştuğu koyda ancak ikrar ile haylaz kılıcımı iki kumru yaslanırken birbirine sesin ses deminde ve kıvamında aşkın hoyrat adını koyan sallamasa boynuma inceden ince en bilgece doyumdur

II acımadır kendime beni yakıştırdığımda yakama merhamet ilacını narını ve nurunu özlediğim çiçekler aklımı hayta sanıp gönlüme kör düğümdür

merhamet diliyorum narçiçeğim öp beni öp iki yakamdan aklımı yele vereyim gönlümdeki bu deniz tüm toprakları yutsa bu dalga tebessümün güherçilesi avuç içi kutsaldır ya duaya sarılır ya da kederle sarmaş dolaş verem üreten bir isyan dalgasıdır

bir zeytin dalına astığım yaprak aç bir ruhun ihtilal yasasıdır

III ey........

© İnsaniyet