Bizim Ankara’da misafir ağırlamak öyle alelade bir iş değildir bebe. Hele ki memleketten, memleket dediğim de iç Anadolu’nun bağrından otobüsle adam geliyorsa, o iş AŞTİ’nin o buz gibi beton peronlarında resmi törenle başlar!​

Şimdi gardaşım, AŞTİ’ye yolcu karşılamaya giden Ankaralıyı 100 metreden tanırsın. Eller cepte, montun fermuarı çeneye kadar çekilmiş, ayaklar soğuktan yere hafif hafif vurulur. Otobüs perona bir yanaşır, muavin bagaj kapağını bir açar… Anam! O da ne? Sanırsın yolcu gelmemiş, kışlık erzak deposunu komple AŞTİ’ye........

© Haberton