​Hangi çiçek diğerine, “Neden sarı açtın?” diye ayıplar?

Hangi kuş, farklı öttüğü için diğerine yasak koyar?

​Doğanın muazzam senfonisinde her ses, her renk kendi varlığıyla bütünü tamamlar. Orman, ağaçların farklılığıyla nefes alır; bahçe, çiçeklerinin çeşitliliğiyle güzelleşir.

​Farklı kökenler, farklı fikirler, farklı inançlar...

Aynı gökyüzünün altında farklı hikâyeler, farklı yaşanmışlıklar, gelenekler ve farklı hayalleri olan milyonlarca insan... Farklılık bir tehdit değil, hayatın doğal ritmidir.

​Aslında sevdiğimiz, üzerine titrediğimiz ülkemiz tam da bu...

​Filozof *Voltaire*’e atfedilen şu söz, bu konuda oldukça anlamlıdır:

Söylediklerinize katılmayabilirim ama onları söyleme hakkınızı sonuna kadar savunurum.

Demokratik toplumların özü tam da burada başlar: Kendin gibi olmayanın var olma hakkını kabul etmek.

​Bugün dünyanın pek çok yerinde........

© Habererk