Gökyüzü değişmedikçe tek bir yol vardır. Yolcuların doldurduğu tek yol. Sonuna ulaşılacak olan.

Gökyüzü çatırdıyor, toprak kayıyor. Tekmelenip durmaktan havası kaçmış bir top gibi tekerleniyor dünya. Sular çekilmeden daha.

“Zaman akacak yine de / belki de koyulaşacak hüzün / Uzak kentlere yalnızlık duvarları örüldü / her şey kendi yalnızlığına büründü.”

(Rahime Henden, Koyulaşacak Hüzün)

Sen konuşmadıkça, susturuldukça demeliyim........

© Evrensel