Ramazan kuşatıcı iklimiyle geldi. Rahmet, bereket, fazilet, dayanışma ve sabır gibi ne çok değeri taşır bu mübarek ay. Tabii farkında olanlara, kıymetini bilenlere… Koca ömrümüz gelip geçtiği gibi ramazan da film şeridi gibi pencerelerini açarak önümüzden geçer gider. Ömrü olana fırsatlar sunmak için bir daha gelir ve açar merhamet kollarını… Aslında şahıs bazında baktığınızda her ramazan son ramazandır.

Bu mübarek ay nefis muhasebesi yapmaya, daha fazla ibadet yaparak Mevla’ya daha fazla yaklaşmaya vesile olduğu için kıymetlidir. Kendi hikâyeme bakınca hatırladığım ilk orucum sonbahara denk gelmişti. Mescit Dağlarındaki yaylalardan göçlerin başladığı, sonbahar rüzgârlarının ses çıkararak estiği, toprakların kuruduğu, yaprakların gazel olduğu günlerdi. İnsanlarla beraber adeta tabiat da göç ediyordu. Bu eskimiş koca dağlarda kış, karla-fırtınayla gelir, 7-8 ay sürer. Ve baharda karlar erir, kardelenler çıkar, toprak yeniden canlanır. Böyle bir atmosferde ilk defa oruç tutmanın haz ve mutluluğunu hiç unutmuyorum. Dağlardan, taşlardan ve kuşlardan ayrılık türküleri dinlerdik. O da ruhumuza ayrı bir derinlik, manevi bir coşku verirdi.

Sonra yolumuz Erzurum’a düştü. Orada da ramazan havası ve coşkusu vardı. Ramazan gelince şehir........

© Diriliş Postası