Millî Takım’ın buraya kadar gelmesi bir başarıydı.

Futbol izleyicisi özeldir.

Takımlar üstü ortak özellikleri vardır. Diğer spor izleyicisine benzemez.

Gözü skora doymaz.

Bir atsan iki der, üç atsan beş… beş…!

İkinci olsan, neden birinci değil diye sorar.

Haklı mı??… Hakka bakmıyor… o da bir keyif ve heyecan.

Futbolun güzelliği… ve de ayrıcalığı… sonucu belli olmayan bir seyirlik oyun… 91. dakikada sonucun değiştiğine az mı tanık olduk… ya da küçümsemek için söylemiyorum ama bir semt takımının üç büyüklerden birini çok farklı yendiği, kupadan elediği bile olmuştur…

Facia diye hâlâ anılır.

BİZİ BAŞARILARA ALIŞTIRDILAR

Gelelim Millî Takım’a...

Bizi başarılara alıştırdılar. Futbolda bile öyle. Son üç maç üzdüler. Olmayınca olmuyor.

Maçlardan birinde (ad vermiyorum, genel bir sorun olduğu için) sunucu deli etti bizi. İşte zaten bizim takım böyledir… sanırsınız karşı tarafın yorumcusu, elime geçirsem (bana yakıştırmayacaksınız biliyorum ama, gene de söyleyeceğim… gerçek duygularımızdı) elime geçirsem bir tane patlatabilirdim… o kadar tepki yarattı yani…

HERKES KIRMIZI-BEYAZ

Ama esas benim sözü getirmek istediğim başka.

Millî Takım bizde özeldir.

Herkes kırmııızzııı-beyaaaz!

Oyuncular da seyirciler de…

Başarı istememiz çok doğal.

Neden olmadı?

Onu tartışmak istemiyorum.

Sahayı yani.

YABANCI ÇALIŞTIRICI

Ama şunu iyi biliyorum. Yabancı çalıştırıcı olmuyor Millî........

© Aydınlık