Ebedi, ezeli halka, hakikate sadakatle oku!

Dokunma Kral, uğraşma şairlerle, öğüdümü iyi dinle,

Bırak elleme, neftli çıraya çakma, ateşle oynama.

“Ateş olsa cürümü kadar yer yakar” deme Kral,

Deme ey sefa sarayı kuru asma damından çürük.

Ah etse yanarsın, Sahra çölleri gülistan gelir adama:

Aklını başına topla Kral, deme şairin gücü nedir ki.

Yarım avuç toprak atsa Eşref senin tepene,

Topyekun toprak altında kalır billahi el malı mülkün.

Etme eyleme Kral, vurma şuaraya, çoğaltırsın,

Bırak, ey Salamon bin Abdülaciz el Siyon bin Yanki.

Bırak paçasını Kral, sen Tiran ile Sanafir’i kurtar.

Uğraşma Kral bırak, belli olmaz şair dilinin ölçüsü,

Tümce üflese saltanatına, cümleten mahşer fırtınası,

Muallakata gelirsin, maazallah baş aşağı sallan sallana.

Başlar ilahi velvele, yellenir boş kamış gibi debdeben,

Yıkılır iki dünyan, kurulur hak divanı, başlar zelzele.

Sana diyorum Kral, yıkılacak başına, kahraman Sana.

Gel etme eyleme Kral, Mekke’ye yakışanı yap.

Kibir eyleme bir nebze olsun, büyük putu kov gitsin,

Sel önünden kütük kapmak değilse senin acelen,

Taşıma suyla değirmen dönmez, demeyesin.

Taşırır Kızıldeniz’i vallahı Ferhat’ın huyu, gelir ecelin,

Rindin kabrindeki baykuşun feryadını dindiremezsin.

Ebedi, ezeli halka, hakikate sadakatle oku!

Durmadan dönecek ağır değirmen taşları şiirimizin,

Öğütecek karanlığın kayasını türkü........

© Aydınlık