Gitmezdi kervan yollarından vurgun hesaplaşması,

Bilmezdi ağızdan çıkanı dil, dinmezdi ilin kargaşası.

Gönlün musikisi duyulsa, yobaz eli dil keserdi.

Gazali yakardı şamdanı, üflerdi neye hak nefesini:

Koyu karanlıkta, parlak ışıkta çıkardı dardan.

Sönmezdi gizli türbenin mumları, ruhlar aydınlıktı,

İlimle yürüyen bilge, korurdu avuçlardı burçları.

Ağlardı vaha, üç evinden ikisi türbeli bu şehirlerde:

Erdemli ay gibi parlar, gül açardı gece yarısı.

Fırfır dönerdi müşrik, cehaletin okkası aynı akçe,

Gece çölde, rehbersiz kervan varamaz menzile.

Şam meyhanesinde gizlice içilmiş........

© Aydınlık