Diyarbakır'da yıllardır aynı cümleyi duyuyoruz: ‘İş yok.’

Oysa madalyonun diğer yüzünde farklı bir gerçek var. Organize Sanayi Bölgeleri çalıştıracak işçi arıyor. Fabrikalar üretmek istiyor. Ancak aradıkları nitelikli yada niteliksiz insan kaynağına ulaşamıyorlar?

Yaklaşık altı ay önce Eş Başkanlarında olduğu yerel yöneticiler OSB yönetimini ziyaret etti. Amaç, istihdam üzerine ortak çalışma yapmaktı. OSB yönetiminin cevabı ise son derece açıktı:

Bize bugün 500 ya da 1000 kişi gönderin. 24 saat içinde işe yerleştirelim.

Ortada kaç kişilik protokol var? Hiçbir protokol yok..

Kaç kişi işe yerleştirildi?

Kaç kişi OSB'lere yönlendirildi?

İmzaya dönüşmeyen her söz, takvime bağlanmayan her karar ve rakama yansımayan her vaat, ekonomi açısından yok hükmündedir.

Ve en önemlisi de; Ekonomide ziyaretlerin değil, protokollerin değeri vardır..

Ekonomi, iyi niyet cümleleriyle değil, sonuçlarla konuşur.

Ekonomide ziyaretlerin değil, protokollerin değeri vardır.

Ekonomide verilen sözlerin değil, açıklanan rakamların karşılığı vardır.

Başlangıç rakamı vardır.

Gerçekleşen rakam vardır.

Başarı da bu üç rakam arasındaki farkla ölçülür.

Bir ziyaret sonunda imzalanmış bir protokol yoksa, görev dağılımı yapılmamışsa, takvim belirlenmemişse ve sonunda kaç kişinin işe yerleştiği açıklanmıyorsa; o ziyaret ekonomi açısından yalnızca bir fotoğraf karesidir.

Gaziantep bunun tersini yapıyor

Belediye, sanayi, üniversite ve İŞKUR aynı masaya oturuyor. Ortak projeler geliştiriyor. Mesleki eğitim programları açıyor. İş gücünü sanayinin ihtiyacına göre........

© Amida Haber