100. sayı sonrası, tanımlamakta zorlandığım bir ruh ile yazıyorum. Tüm insancıl duygularımız tavan yaptı çünkü. Geldi geliyor, çıktı çıkıyor derken; sonunda dergiyi raflarda görmek, sanırım olayın içinde yaşayan bizlerin dile getirebileceği şeyler değil.                 Nasıl derim, tarih yazdık? Nasıl derim, tarihe tanıklık ettik?                 Bunları, 300. sayıyı çıkaracak olan kuşaklar söylesin. Bizlerin emeklerine bakıp bakıp, buğulu gözlerle anlatsınlar bizi.                  Türkiye Cumhuriyeti gibi İzler Dergisi de ilelebet payidar kalsın, bizler huzur içinde uyuyalım.***                  Hepimizin yuvası Yeşilgiresun Gazetesi ve Öğütçü Ailesi'ne şükran ve minnet duygularımın en büyüğünü yolluyorum. Onların maddi manevi özverileri olmasa, bugünlere gelemezdik.                  Yaşamda kalanlarıyla, bizi bırakıp........

© Yeşilgiresun