İmam Sircani imiş yazarının adı. Büyük ihtimalle Kirmanlı. O civarlarda bir tekkesi olduğu da yazılıp çizilmiş ama asıl özelliği gezgin bir şeyh olması ve bilhassa tasavvufla ilgili duyduğu önemli cümleleri “konu bütünlüklü bir antoloji” olarak kayda geçirmesi.

Döne döne okuyorum şu aralar Türkçeye Semerkand Yayınları etiketi ve Dilaver Selvi imzasıyla kazandırılan bu nefis eseri: “Sufinin Aynasında Siyah ve Beyaz.”

İstedim ki bugün kitabın ilk faslı olan hikmet bahsine dair cümlelerin arasında dolaşmayı deneyeyim. Hatam olursa peşinen af dilerim.

Önce tanım. Neydi hikmet? “Derin kavrayış, ilahi nizamı ve eşyanın hakikatini anlama hali” idi. Peki nasıl olacak bu? Bu soruya cevabı Efendimiz (s.a.v) veriyor: “Bir kul gönlünü dünyadan çekerse Allah onun kalbine bir yağmur yağdırır. Bu yağmur kulun kalbinde hikmeti filizlendirir ve onun diline hikmet yerleşir.”

Dikkat isterim. Okuyarak, yazarak, gezerek, dolaşarak, yatarak, koşarak, yürüyerek değil. “Bilgi” değil yani hikmeti elde etmenin yolu. Ticaretle kazanılmıyor. Al-ver ile olmuyor. Sen dünyadan........

© Yeni Şafak