Yavaş ziyaretinde kazananlar ve kaybedenler

Mansur Yavaş’la ilgili üç beş kendini bilmezin sosyal medyada köpürttüğü “AK Parti’ye geçiyor”, “Saf değiştirdi” ya da “Ona oy yok” şeklindeki duygusal ve tepkisel yaklaşımları almış başını gidiyor.

Net olan, bu ziyaretin tesadüflerle açıklanamayacak kadar seçilmiş bir davranış dili, siyasi rasyonellik ve kodlanmış mesaj barındırması.

İlişki ve iletişim yönetiminde “toplumsal jestus” dediğimiz kavram son derece kritiktir. Bireylerin veya liderlerin toplumsal alanda sergiledikleri duruş, kıyafetlerinden jestlerine kadar seçilmiş davranışlardan oluşur ve ‘okunabilirse’ net bir mesaj taşır. Friedrich Engels’in “İnsanın sosyal varlığı düşüncelerini ve bilincini belirler” tespiti de bu tablonun zeminini özetler.

Yavaş, muhalefet kanalında iki liderin partiyi ikiye böldükleri, fikrî ve vizyoner bir alternatif sunmaktan uzaklaştıkları bir dönemde, son derece akıllıca bir pozisyon almıştır. Başkan’ın duruşu; toplumun geniş kesimlerinin özlem duyduğu, kutuplaşmayı ve her şeyi dost-düşman ikilemine sıkıştırmayı reddeden “karpuz efekti”nden kaçış olarak algılanmalıdır.

Yavaş, tarafsız durarak ve çekişmelerin peşinden koşmayarak kendi liderlik alanının altını çizmektedir. “Aslolan Ankara’dır, Ankaralıların çıkarıdır. Bu süreçte Cumhurbaşkanı ile de görüşürüm, kentin sorunlarını da taşırım.” söylemi mesajın kodlanmış halidir. “İçindekinin içinde” olan ise, “Türkiye’nin son dönemde iç ve dış politikada uyguladığı, ‘Hibrit (Ret ve Kabul aynı anda) Politika’ doğrultusunda gerçek alternatif lider, benim.” diye okunabilir.

Aynı saikle verilmiş ikinci mesaj ise şu idi: “Eğer bu tutumum her iki partinin genel merkezleri tarafından rahatsızlık sebebi olarak görülürse gereğini yapmaktan çekinmem.” Yani ‘gerekirse’ iki partiden de uzak dururum, diyor.

Yavaş’ın iki genel başkana önceden haber vermesi ise, toplumun kültür ve değerlerine, ortak ruhi şekillenmesine uygun bir duyarlılık ifadesidir.

İletişim mimarisi........

© Yeni Şafak