Kıbrıs’ta iki toplumun birbirine daha fazla güvenmeye ihtiyacı olduğu tartışmasız bir gerçek.

O nedenle güveni zedeleyecek adımlardan kaçınmak, güven artırıcı önlemleri çoğaltmak şart.

Buraya kadar hemfikiriz.

Ama asıl mesele sanırım burada başlıyor.

Çünkü Kıbrıs’ta herkes kendi mağduriyetini çok iyi biliyor; karşı tarafın mağduriyetine gelince aynı hassasiyeti göstermiyor.

Kendi yaptığımızın mutlaka bir gerekçesi var, ötekinin yaptığı ise fenalık!

***Kıbrıslı Rumların önemli bir bölümü için Kıbrıslı Türk gençlerin uluslararası organizasyonlara katılamaması, dünyaya açılamaması hayatın olağan akışı gibi görülebiliyor.

Kuzeyde düzenlenmek istenen uluslararası bir festivalin engellenmesi ya da iptal edilmesi de benzer biçimde sıradan karşılanabiliyor.

Oysa Kıbrıslı Türkler için tam bir dışlanmışlık bu, yalnızlık hatta dünyasızlık...

Adanın kuzeyine yıllardır nüfus taşınması Kıbrıslı Rumlarda ciddi kaygı yaratıyor elbette.

Demografik yapının değiştirildiğini düşünüyorlar; bunu kendi ülkelerine, mülkiyetlerine ve geleceklerine ilişkin bir mesele olarak........

© Yeni Düzen