Evet ebeveynler için zor bir sınav ama başarmak zorundayız. Çocuklarımızın dünyevî ve uhrevî hayatları için bu fedakârlığı yapmamız gerekiyor. Her ne kadar boşta kaldığımızda refleks olarak elimiz telefona veyahut kumandaya uzanıyorsa da çocuklarımızın iyiliği için bu hazlardan vazgeçmeliyiz. Hele küçük yaşlarda, beyinleri gelişme çağındaki canlarımızı bu aletlerden uzak tutmalıyız. Kimi anneler çocuklarını susturmak için daha konuşamayan çocuklara emzik niyetine telefonu verebiliyor.

Anne-baba ve dedeler olarak zamanlarımızın büyük bölümlerini onlarla beraber geçirmemiz gerekir. Said Nursî bu konu ile ilgili olarak, “Sizin hanenizdeki masum evlatlarınızla masumane sohbet, yüzer sineman daha ziyade zevklidir” diyor. Yine anne için “Eğlencesi evladı” diyor. Evet o masumların her hareketleri bir sinema değil mi?

Evet, ben yeni bir dede olarak bunu yaşıyorum. Çocuklar konuşacak yaşta olmasalar da onlarla konuşulabilir, sohbetler edilebilir. Kur’ân’dan ayetler küçük sureler okunabilir. Hatta ezan okunabilir. Bana inanın bu uygulamalar onların çok hoşuna gider. Hatta onlar ağlarken susturmanın en iyi ilacı ezan ve Kur’ân’dır diyebilirim.

Ben çocuklara “canlı sinema” diyorum. Bir evde bir çocuk dünyaya geldiği zaman anne ve baba için büyük bir ni’met........

© Yeni Asya