İnsan
Suret-i ahsen de, yaratılmış bir ayetim,
Kâinata musağğar, halkedilmiş misalim.
Daha yeni ruhlara, üflenmişken en evvel,
Bezm-i elest'te "belâ" deyip ikrar etmişim.
Dağların hamlinden, çekindiği ağır yükü,
Cehl-ü cesaretle tereddütsüz yüklenmişim.
Nevimin dışında varedilmiş her ne varsa,
Musahhar kılınmış yeryüzünde halifeyim.
Malik-i Hakikî’nin hükmettiği bu mülkte,
Esmaü’l-Hüsna’yı aksettiren ayineyim.
Mazhar-ı lütf iken hem acizim hem de fakir,
Rüyet-i cemali vazgeçilmez tek isteğim.
Dilde hassasiyet: “ulusal’ mı, “millî” mi?
Bir yaş günü muhasebesi
Zamanın rüzgârı mı, hakikatin pusulası mı?
Çok Özel Bir İsim: “Allah (CC)”
Esma-i İlâhiyenin en........
