Küresel aile kuşatması

Geçtiğimiz günlerde İstanbul Aile Vakfının öncülüğünde sergilenen o muazzam sivil direnişi hatırlayalım. Boğaz'a demirleyip 3 bin kişiyle sözde "onur ayı" partisi düzenlemeye kalkan o malum sapkınlık gemisi, milletimizin kararlı duruşuyla rotasını değiştirmek ve İstanbul programını iptal etmek zorunda kaldı.

Türkiye'de maalesef zaman zaman bu ve benzeri tedirgin edici haberler medyaya düşüyor. Tıpkı Sarıyer’de özel bir okulda, cinsiyet iptali ameliyatı geçirmiş bir şahsın çocuklarımızın karşısına öğretmen olarak çıkarılmasına şahit olduğumuz vahim hadise gibi... Millî Eğitim Bakanlığı zamanında müdahale edip işlerine son verdi ancak, bu sızma kapasitesi oldukça tüyler ürperticiydi. Üstelik mesele sadece sokağa veya okula inmekle kalmıyor; son olarak adaletin tesisi için var olması gereken İstanbul Barosunun, Beyoğlu’ndaki hizmet binasına boylu boyunca astığı o devasa LGBT pankartı taze bir skandal olarak gündeme düştü.

Bu tablo, küresel operasyonun içerideki kurumsal destekçilerinin ne kadar fütursuzlaştığını açıkça gözler önüne seriyor. Elbette bu hadiseleri yan yana koyduğumuzda, İstanbul Sözleşmesi'nden çıkışımızın ne kadar isabetli olduğunu çok daha net idrak ediyoruz. Sözleşmenin satır aralarına gizlenmiş o "toplumsal cinsiyet" mayınına basmaktan kurtulduk. Bununla birlikte, bu kararlı duruşu perçinleyecek, aileyi ve nesillerimizi her türlü yasal boşluktan koruyacak kapsamlı yargı paketlerinin olgunlaşarak hayata geçirilmesi de hayati bir zorunluluk. Ancak asıl mesele, yasal savunma hatlarının da ötesinde, bu küresel dalganın kaynağını ve nihai hedefini deşifre etmektir. 

Soru şu: Küresel sistem neden LGBT'yi bu kadar hararetle yaygınlaştırmak, adeta tüm dünyaya bir norm olarak dayatmak istiyor? Vitrinde "insan hakları, özgürlük, kadına yönelik şiddetin önlenmesi, çeşitlilik, farklılıklara ve çevreye saygı, kapsayıcılık" gibi........

© Yeni Akit