Mustafa Özgür Sancar yazdı…

“Kapitalizm size küçük bir ihtimal dâhi bırakmaz; ne moral ne âhlak ne de yoksulların sorunlarını çözmek için bir irade.” diyordu Fidel Castro.

Yüzyıllar içersinde doğrulanarak ulaşılmış bir tespit bu… Kapitalizm sizi, yani insanlığın çoğunluğunu, küçük bir azınlık doysun diye aç bırakıyordu. Bu gerçek bugün olanca ağırlığıyla karşımızda duruyor.

ÖLÜM REALİTESİ ve KAPİTALİZM

İnsan ölüme programlanmış bir canlıdır. Bölünerek çoğalan milyonlarca hücre, yani insanın yapı taşı, aynı işlemi sonsuza kadar sürdüremez. Limitleri vardır… limit dolunca ölürüz.

Gelmesi kesin olan tek şey ölümken, kapitalizmin sönümlenmemesi, ölmemesi mümkün değildir.

BÜYÜLÜ GERÇEKÇİLİK, YOKSULLUK-ZENGİNLİK, GÜNAHKÂRLAR

Tüm bunları Latin Amerika Edebiyatı’nın büyülü gerçekçilik akımının öncülerinden olan Gabriel García Márquez’in, ülkemizde pek bilinmeyen; fakat yazıldığı dönemde büyük edebiyat ödüllerine layık görülen novellasını (uzun öykü), “Albaya Mektup Yok”, okurken tekrar düşündüm.

Ülkesi uğruna savaşarak yaptığı hizmetlerin karşılıksız kaldığını anlayan, emekliye ayrılmış yaşlı bir askerin, eşi ile amansız çaresizliklere karşı başkaldırı, daha önemlisi yaşamayı tercih ediyor olmaları üzerine kurulu, öykünün tamamı.

Ve bir de horoz… kasabanın en iyisi olarak nitelenen dövüş horozu ya büyük dövüşü kazanacak ya da en az 900 pesoya satılarak, Albay’ın mektup içerisinde gönderilmesini beklediği; ancak hiçbir zaman gelmeyen iş tazminatının yerini tutacak.

Bu sarsıcı öyküde insan ilişkilerini belirleyen para, zenginlik-yoksulluk gerçeğine dair anıtsal sözler karşılıyor sizi…

Márquez kusursuz tasvir gücü, imgelemi ile kapitalizmin fırsatçılık ağıyla zengileşen........

© Veryansın TV