Türkiye'de son yıllarda garip bir refleks oluştu.
Bir yabancı şirket "fabrika kuracağım" dediği anda memleketçe sevinmeye, umutlanmaya, manşet atmaya başlıyoruz. Oysa aynı anda kendi yerli firmalarımız artan enflasyon, yükselen üretim maliyetleri ve ağır finansman baskısı nedeniyle üretimi durduruyor, fabrikasını kapatıyor ya da yurt dışına taşıyor.

Burada durup şu soruyu sormak gerekiyor:
Kendi sanayicimizin kaçtığı bir ülkede, elin Çinlisi neden kalıcı yatırım yapsın?

Tekstil ve hazır giyim sektöründe yaşananlar hâlâ hafızalarda. Yıllarca Türkiye'nin istihdam yükünü taşıyan bu sektör, yüksek enerji maliyetleri ve işçilik giderleri nedeniyle Mısır'a taşındı. Fabrikalar gitti, makineler gitti, istihdam gitti. Devlet "yerli ve milli" söylemini sürdürürken, reel sektör başka bir gerçekle yüzleşti.

Bu tablo ortadayken Çinli otomotiv devi Chery'nin Samsun'a gelip milyar dolarlık yatırım yapmasını beklemek, açık konuşalım,fazlasıyla iyimser bir beklentiydi.

Son yıllarda Çinli otomotiv markaları Türkiye'ye hep aynı hikâyeyle geldi:
Büyük yatırım, binlerce kişilik istihdam, üretim üssü?

Manisa'da BYD, Samsun'da Chery.

Manşetler atıldı, beklentiler yükseldi, kamuoyuna umut pompalandı. Ancak sahaya bakıldığında tablo........

© Samsun Son Haber