Mirası yediler. Kıyıda köşede kalanlar da bitti. Şimdi gerçeklerle baş başa kaldılar.

Liyakat ilkesinden uzak yürütülen yönetici atamalarının sonuçları okullarda patladı, kapatıldı. İlçeler bir okul idarecisi yüzünde sorun yaşadı derken il müdürlükleri. Ama gelinen noktada Bakanlık için büyük sorun haline gelmedi mi?

Bakın son birkaç hafta içinde okul idarecilerinin ne kadar komik uygulamalarına şahit olduk basında. Whatssappta okul müdürünün paylaşımına emotion koymamış, öğretmenden çalışma çetelesi almış… En son gördüğüm de öğretmene mobbing yapan okul müdürünün savunması; “Bakanımızla kol kola resmim var.”

Nasıl geliyorlarsa makama öyle yönetiyorlar!

Bana kızıyorlar ama onları ne kadar önemsediğimi ve kendilerinin ne kadar önemli olduğunu anlamıyorlar.

Okul idarelerini eleştirince kızıyorlar bana. Oysa onları ne kadar önemsediğimi anlamadılar hala. Bence kimse de anlamadı okul idarelerinin aslında Bakanlığın işleyişindeki en önemli mekanizma olduğunu. Lokomotif rolü diye bir şey var mesela. Bir kıvılcım misali.

Çok da şey söyledim. Gördüklerimi, duyduklarımı anlatmaya çalıştım. Çokça da okudunuz. Yöneticilik, bir sorumluluk iken sanki tam tersi bir görevmiş gibi icra ediliyor. Kişinin maddi manevi kendine dair bir şeyler kazanma yeri gibi sanki. Kurslar, projeler, etütler, imkanlar filan böyle hani Devlet öğrenci yararına diye planlar ama ne bileyim öğrenciden daha karlı çıkılıyor sanki. Mesela hiç dikkat ettiniz mi bazı yerlere bazı profiller idareci oluyor. Açık demeyeyim ama ileride tek tek........

© Öğretmen Sitemiz