Bazı cümleler var… İlk duyduğunuzda sadece bir şaka gibi gelir. Gülünüp geçilir. Hatta samimi, doğal, hayatın içinden sanırsınız. Ama yıllar sonra fark edersiniz ki o küçücük cümlenin içine koskoca bir bakış açısı gizlenmiştir. Ne kadar ince, ne kadar sinsice yer etmiş zihnimize bazı kalıplar… Üstelik bunu bugün ekranları dolduran kötü ve ahlaksız dediğimiz içeriklerle değil; bizim çocukluk yıllarımızın sözde “masum” aile dizileriyle yapmışlar. Bugün çocuklarımızı şiddetten, ahlaksızlıktan, ekranların açık kötülüğünden korumaya çalışıyoruz. Ama belki de daha çok dikkat etmemiz gereken, yıllarca masum görünen cümlelerle zihinlere yerleştirilen düşünceler… Çünkü hiçbir toplum bir anda dönüşmez. Önce kelimeler değişir. Bazı kavramlar küçültülür. Bazıları alay konusu yapılır. Sonra fark edilmeden insanların zihninde yeni sınırlar çizilir. Geçen gün ikinci sınıfa giden oğlum şöyle dedi: “Anne biz artık büyüdük ya, öğretmenlerimize hocam diyebiliyoruz. Ama ben hemen espri yapıyorum.” “Hoca........

© Mir'at Haber