Ülkemizde siyaset, partiler eliyle yürütülmektedir. Seçimlerde çoğunluğu kazanan parti, devleti yönetmek için hükümet kurma hakkını elde etmektedir. Bu yetkiyi de elde eden parti, icraatlarıyla ilgili bütçesini hazırlayıp, parlamentodan onay aldıktan sonra faaliyet alanını belirlemektedir.

İktidar olanlar, bundan aldıkları güçle muhalefeti dikkate almadan işe başladıklarında, muhalefet haklı olarak kazan kaldırıyor, böylece iktidar ile muhalefet arasında sürtüşmeler alan buluyor. O zaman da iktidardakiler, ülkenin bekasından ziyade, kendilerini sağlama almak için her türlü kanuni düzenlemeleri yapabiliyor.

Böyle bir durumda herkes kendini, kendi partisini düşünmek zorunda kalıyor. Siyasetten güç alanların ihtirasları ziyadeleşiyor, milleti düşünen devlet adamı sayısı azalıyor, sözde siyasetçilerin önü açılıyor. Nitekim; "Ülkenin geleceğini düşünen devlet adamı yok (sayısı azalıyor.) O zaman da; "Sadece oturduğu koltuğunu ve gelecek seçimleri düşünen siyasetçiler var (oluyor). Onun için de (her konuda) battıkça batıyoruz.”

Malumdur ki; "Makam(lar) emanettir. Hiç kimsenin tapulu malı değildir. Zamanı geldiğinde, geldiğin(iz) gibi gitmesini de bileceksin(iz.) Gitmek istemeyenler ya hırsızdır ya da koltuktan sonra bir hiç olacaklarını biliyorlardır.” Bu gibiler gitmemek ve saltanatlarını sürdürebilmek adına siyasi her türlü entrikayı kullanmakta beis görmezler. Onun için iktidarda olanlar, onlara doğruyu söyleyenleri sevmezler.........

© Milli Gazete