Dünyanın ritmi değiştiğinde ilk bozulan takvim yaprakları değildir; insanların olayları tartma biçimidir. Bir yanda Kopenhag’da müttefiklerin karar masaları toplanıyor: “Küresel güvenliği sarsılmaz bir iradeyle tahkim ediyoruz” metni imzalanıyor. Düne kadar en yüksek perdeden yankılanan siyasi hamaset, masanın etrafında yerini sessiz ve soğuk bir ‘stratejik mecburiyete’ bırakıyor. Diğer yanda aynı saatlerde Hürmüz Boğazı: Üç enerji tankeri rotasını değiştiriyor, küresel sigorta primleri saatler içinde dört katına çıkıyor. Aralarındaki o derin boşluğa bakıldığında karşımıza tek bir gerçek çıkıyor. Eskilerin ferasetle isimlendirdiği, düşünce dünyamızın derinlerinden süzülen bir kavram: Temkin-i Küllî. Temkin-i küllî, yalnızca değişen rüzgâra eğilmek değildir. Değişimin tam kalbinde, fırtınanın gözünde kendi ağırlık merkezini felsefi bir vakarla yeniden kurabilmektir. Bir ağacın dalını rüzgâra bırakması gibi değil; toprağın altındaki köklerin, gövdeye binen yeni yükü omuzlamak için toprağa daha sıkı tutunmasıdır. Bütün mesele de tam bu kök nizamında başlar. Çünkü artık hiçbir coğrafya yalnızca namluların gölgesiyle veya kasalarındaki altınla kendini izah edemiyor. Güvenlik, sofradaki ekmeğe;........

© Milat