Nasıl ki insan, bedeninin gıdaya olan ihtiyacını almak zorunda olduğu besinlerle gideriyor ise, manevîyatı olan ruhunun ve kalbinin de aynı şekilde “gıdaya” ihtiyacı vardır. Bedenin ihtiyacı için enva-i çeşit besin vardır. Ancak kalbin ve ruhun gıdası Allah’a muhabbettir, zikirdir, huşûdur.

Ben Allah’ım! Benden başka İlah yoktur. Bana ibadet (kulluk) et ve Beni anmak için (zikr) namaz kıl (salatı ikame et).[1]

Namaz ibadeti duruşlar, okuma ve zikirlerden oluşan bir ibadettir. Namazda her ne okunursa okunsun namaz dışında da okunabilir ve bu okumalar için abdestli olma şartı aranmaz. Keza namazın en önemli rüknü secde olduğunu göz önünde bulundurduğumuzda mesela şükür secdesi için de abdestli olma şartı yoktur. Demem o ki namaz ibadeti müstesna bir ibadettir. Abdest de öyle; mü’min kişi abdest aldıktan sonra (o an için) namaz kılınmasa bile sırf abdest aldığı ve abdestli kaldığı için sevaba nail olur. Bu iki farklı durum hem abdesti hem de namazı farklı parametrelerde değerlendirmemizi gerektiriyor. Aynı zamanda beş vakit farz olan namazlardan başka, farz namazlardan önce ve sonra kılınan ve sünnet olarak bilinen namazlar dışında mesela durup dururken bir Müslümanın kalkıp namaz kılması da sevaptır. Yani böyle “sebepsiz” namaz kılana ibadet........

© Milat