Bu memlekette bir süredir akşam olmuyor.

Sokak lambaları yanıyor…

Çünkü genel olarak huzur problemimiz var ve  hanelere  huzur girmiyor.

Mutfaktaki tencerede et değil, dert kaynıyor.

Salonda televizyon açık ama insanlar  keyifle değil, zihnini dağıtsın diye bakıyor.

Çocuklar, istediği şeyi ikinci kez söylemeye utanıyor.

Öyle ki memleket artık problemlerin konuşulduğu değil, saklanıp geçiştirildiği bir ülkeye dönüşüyor.

İnsanlar, umutsuz havadan problemlerini dile bile getirmek istemiyor artık.

“Canım istemedi” diyor.

‘’Sonra alırız’’ diyor.

‘’Gerek yok şimdilik’’ diyor.

Bir millet, temel sorunlarını  bile gururuyla örtmeye çalışıyorsa…

Orada yalnız ekonomi değil, birşeylerin içi de çökmüş ve boşalmış demektir.

Eskiden deriz ya hep, eskiden… Evet eskiden eskilerin dediği  bu ülkede belki yokluk vardı ama umut da hep vardı…

Şimdi umut bile pahalı.

Gençlerin gözü bavul fiyatlarında.

Emeklilerin otobüs bileti.

Anneler pazar saatinin akşamını  kollarken, babalar ay sonu hesabından kafasını kaldıramıyor.

Yıllardır aynı cümleleri tekrar eden yorgun edayla;

Anadolu’da geçinememek diye bir gerçek varken, ‘’ Nereden, nereye’’ nakaratından öte birşey söyleyemiyor, söylemiyor.

Çünkü bazen mesele seçim kaybetmemek değildir, hakikati kaybetmemektir.

Sokağın sesi hükümet duvarlarını aşmıyorsa,

Bir zamanlar pikap........

© Medya Siyaset