Allah’ın kudretinden şüphe edilmez. İlaca şifa özelliğini veren, dirinin yardım etmesine kuvvet veren Allahü teâlâ, vefat eden bir Peygambere veya evliyaya yardım etme kuvvetini vermekten aciz değildir.

Duâları kabul eden Allahü teâlâdır. Fakat vehhabiler kabir ziyaretine, Kur’an-ı kerim okuyup, sevabını meyyitin ruhuna göndermenin ve dua etmenin meyyite fayda vereceğine inandıklarını yazdıkları halde, meyyit işitmez, his etmez, ona bir şey söylemek, Peygamberden şefaat istemek, Evliyayı vesile ederek, Allahü teâlâya dua etmek şirk olur diyorlar. Sözleri birbirini tutmuyor. Daha doğrusu maksatlarını gizlemektedirler.

Doğru bilgileri yazıp, aralarında zehirlerini kusmaktadırlar. Hem bunlara inandığını yaz, hem de böyle olmaz de. Hiç böyle şey olur mu? Böyle yapan maksatlı değilse deli demezler mi? Deli olmadıklarına göre, İngiliz casusu Hempher’in maksadına hizmet ettikleri anlaşılmıyor mu? Ruh ölmez diyorlar, ama hareket edeceğine, tasarrufuna inanmıyorlar. Şeytanın tasarrufuna inanıyorlar, Peygamberin ve evliyanın tasarrufuna inanmıyorlar.

Osmanlı devletinin........

© Maraş Gündem