Gidiyordu giden son yolculuğaAğlamak susmak nafileGelmiyor gidenNe haber ne izÇıplak bedeniyle toprağa verdinizBittiUmudu toprağa saldınızYükü kaldı belki dünyadaYükün altında kalanda olurYükü sırtlayandaÇıkmadık candan umut kesilmez.***İnsan doğumuyla sevindirirken ölümüyle üzüyor. Dokunduğu, iletişimde olduğu, alışveriş yaptığı,yakınları, eşi, dostu ve arkadaşları v.s. Üzülmüyor mu? Bu üzüntü ile insanın kırılma noktası olabiliyor. Çünkü sevdiğini ,yakınını ve iletişimde olduğun insanı kaybetmek çok zor kabul ediliyor. Ölüm var deyip biraz yaşamı azıya alıyor. Fren yapıyor. Düşünüyor ve hayatın sonu var böyle devam etmeyecek. Farkındalığı artıyor.Lakin öyle son bulan hayatlar var ki.Örneğin vatanın savunmasında görev alan Nuri Killigil Bakü fatihi olarak bilinir. İlk silah fabrikasını kurar. Fakat nasıl olur da kimler onu fabrikasında iken........

© Maraş Gündem