Göksun'da 90 ve daha öncesi yıllarda, halı, kilim, seccade v.s üretimi dikkate değerdi. Uzun geçen kış mevsimi nedeniyle özellikle köylerimizde, kadın ve genç kızlarımız için önemli bir üretim koluydu dokumacılık.

Üretimin ekseriyeti piyasa dışında kendi ev ihtiyaçları, yada genç kızların çehizleri için olduğu gibi, aile ihtiyacı fazlası veya, iş gücü müsait olan geniş ailelerde ıstar denilen tezgahlarda dokunan bu ürünlerin ihtiyaç fazlası da piyasaya verilmekteydi.

Hatta, çoğu Kayseri, Gaziantep'li tüccarlar Göksun'a gelerek, desen ve ipleri ile önden kısmı nakit avanslar vererek köylüyle şifai bağlantılar kurmakta, dokunan ürünler iç pazarda, veya ihracatını yapan büyük firmalara aracılık yapılarak ticaret gerçekleşmekteydi.

Her ne şekilde olursa olsun, Göksun'da halı, kilim, seccade üretimi kış aylarının önem arzeden bir üretim faaliyetiydi. Tâ ki köyden şehirlere göçün başladığı, ailede iş gücünün azaldığı ve fabrikasyon imalatının başladığı yıllara kadar.

Yoğun emek, göz nuruyla şekillenen bu dokuma faaliyeti asırlara uzanan köklü bir kültüründe nişanesiydi. Hatta Göksun'luya "Abalı Milleti" dendiğini de belki duymuş olabilirsiniz. Meşhurmuş Göksun'lunun dokuduğu abalar. Yörük kültürünün hakim olduğu, Binboğa ve Berit Dağlarına yaz aylarında yaylalara çıkan çevre köylülerin, gara kıl çadırlarını dokuyan da yine bizim, ebelerimiz, bibilerimiz değil miydi ?

Dokunan her üründe yüzlerce yılların süzülerek gelen, savaşın, talanın, kıyımın, göçün, acının, özlemin, yiğitliğin, gizli sevdaların işaretlerini bir bir görmek mümkündü. Çok da uzmanı olmaya gerek yok aslında. İsterseniz bir bakın; Kafkasya'lı hemşehrilerimizin duvara........

© Maraş Gündem