Yaşadığımız yer, sadece evimizden ibaret midir, elbette hayır.

Evden, çalışma ortamından, sosyal ortama, aileye kadar, her yer, her alan yaşamımız, hayatımız.

Gidecek başka yerimiz yok, belki genel oldu bu yaklaşım, ama en azından benim için öyle.

Yaşadığım yeri, daha iyi, daha yaşanılır bir noktaya getirmek, gelmesini istemek, en büyük arzum ve uğraşım.

Bunu yaparken, her şey kötü noktasında değilim, hiç de olmadım.

Ne yapılabilir, nasıl yapılabilir, neden olmuyor, sebep, sorun nedir, bu sorulara cevap arıyorum.

Tabi ki en başta insani haklar, kamusal ve yaşamsal hizmetler, tümü olmazsa olmaz haklar, haklarımız, istek ve beklentilerimiz.

Güvenlikle ilgili çok ciddi kaygılar var, bu kaygıları besleyen, büyüten, ciddi meseleler de yaşanıyor.

Üstelik oldukça görünür, her gün, her an, her adımımızda karşımıza çıkıyor.

Birkaç gün önce kısa bir video çektim ve yayınladım.

O videoda da anlattım.

Ofisin kapısını açıp içeriye giren genç bir erkek.

Yabancı uyruklu, bir restoranda çalışıyor, sipariş edilen bir yemek paketini, müşteriye ulaştırmaya çalışıyor.

Türkçe bilmiyor, hem de hiç, hani denir ya “derdimi........

© Kıbrıs Postası