Waarom worden kinderen gepest?

Waarom worden kinderen gepest?

We doen alsof pesten iets kleins is. Een fase. Een plagerijtje. “Kinderen kunnen hard zijn.” Ondertussen wordt er op schoolpleinen iemand in elkaar geschopt, krijgen daders vijf dagen schorsing. Vijf dagen vakantie met wifi en loopt het slachtoffer levenslang rond met angst, schaamte en psychiatrische schade. Maar nee hoor, laten we vooral zeggen dat “het twee kanten heeft”.

Vorige maand pleegden twee kinderen van dezelfde school zelfmoord. Van dezelfde school. En dan nog durven volwassenen te praten over incidenten, losse gevallen en moeilijke dynamiek. Dit is geen toeval. Dit is ook cultuur. Een rotte cultuur wel te verstaan maar waarin vernederen normaal wordt, wegkijken standaard is, ja er wordt gekeken via filmpjes die het goed doen op de socials.

Het ingrijpen begint pas als er bloemen bij een hek worden gelegd.

Pesten gaat zelden over een grapje. Het gaat over macht. Over een groep die voelt: als wij iemand eruit duwen, horen wij erbij. En de rest kijkt mee, lacht mee of zwijgt mee. Lafheid in groepsvorm. En wie zijn vaak het doelwit? Niet die klootzakjes. Niet de luidruchtige etterbakjes die elke les saboteren. Nee. Het zijn de kinderen die anders zijn. Slimmer. Rustiger. Roodharig. Op het spectrum. Gevoelig. Artistiek. Te dik, te dun, te stil, te slim, te echt. Alles wat maar afwijkt van de middelmaat wordt aangepakt door kinderen die zelf op drijfzand staan.

Ligt het aan de opvoeding? Vaak wel. Want kinderen worden niet geboren met haat tegen verschil. Dat leren ze thuis, online en van volwassenen die zelf ook leven op roddel, kleineren en stoer doen ten koste van anderen.

Ligt het aan scholen? Ook. Want veel scholen hebben prachtige beleidsstukken en de ruggengraat van een nat beschuitje. Er wordt gepraat, gemedieerd, geëvalueerd en gemonitord, terwijl slachtoffers iedere ochtend buikpijn hebben.

Wie structureel pest, intimideert of geweld gebruikt, moet direct aangepakt worden. Niet thee drinken met de mentor. Niet een kringgesprek. Consequenties. Veiligheid eerst. Want zolang wij pesten blijven behandelen als kinderachtig gedoe, blijven kinderen eraan kapotgaan.

Niet elk kind dat sterft aan pesten laat een brief achter. Soms laten ze alleen stilte achter. En volwassenen die zeggen: “We zagen het niet aankomen.”

Jawel. Jullie keken alleen de andere kant op.

Meld je hieronder gratis aan voor Joop NL. Iedere donderdag een selectie opvallende nieuwsverhalen, opinies en cartoons in je mailbox.

Wij zijn voor, jij ook?

© Joop