Kendilerine buradan sevgi ve bir miktar da imrenme gönderiyorum.
Zira bu ülkede güven duygusu, artık nesli tükenmekte olan bir yaban hayatı türü gibi:
Ara sıra görülüyor, ama kimse fotoğrafını çekemiyor.

Eskiden güven basitti.
Marketten ekmek alırdın, ekmek çıkardı.
Taksiye binerdin, rotan belli olurdu.
İşe girerdin, maaşın ay sonu yatardı.
Şimdi hepsi sürpriz yumurta.
İçinden oyuncak mı çıkacak, fatura mı, icra tebligatı mı? Tamamen şans.

Telefon çalıyor mesela.
Eskiden, “Acaba kim arıyor” derdik.
Şimdi, “Hangi kurum, hangi ceza, hangi kampanya, hangi akraba kılığındaki dolandırıcı” diye seçenekli test çözüyoruz.
Açmazsan suçlu hissediyorsun, açarsan pişman.

Güven duygusu zaten ekonomide döviz gibi.
Yükselmesi zor, düşmesi........

© İz Gazete