İnsanlık tarihi boyunca iyilik ve kötülük, dürüstlük ve çıkarcılık, erdem ve yozlaşma aynı toplumun içinde yan yana var olmuştur. Bazen öyle dönemler yaşanır ki, haksızlığın sesi doğruluğun sesinden daha yüksek çıkar. Menfaat peşinde koşanlar, dürüst insanların önüne geçer gibi görünür. İşte böyle zamanlarda, şerefsizlerin içinde şerefli kalabilmek gerçek bir karakter sınavına dönüşür.

Şeref, yalnızca kişinin kendisi hakkında söylediği sözlerle değil, kimsenin görmediği anlarda sergilediği davranışlarla ölçülür. Bir insanın dürüstlüğü, işlerin yolunda gittiği günlerde değil; zorlandığı, baskı gördüğü ve çıkar elde etme fırsatı bulduğu zamanlarda ortaya çıkar. Çünkü şeref, şartlara göre değişen bir özellik değil, insanın vicdanında taşıdığı kalıcı bir değerdir.

Toplum içinde bazen güveni istismar eden, insanları aldatan, yalanı alışkanlık haline getiren kişilerle karşılaşırız. Bu durum birçok insanın umudunu kırabilir. Ancak unutulmamalıdır ki, karanlığın varlığı ışığın değerini azaltmaz. Aksine, karanlık arttıkça ışık........

© Haberton